mnȍženīk množenik 
im. m. (G mnȍženīka, DL mnȍženīku, A mnȍženīk, I mnȍženīkom; mn. N mnȍženici, G mnȍženīkā, DLI mnȍženīcima, A mnȍženīke)
mat. Množenik je jedan od faktora u računskoj operaciji množenja, broj koji se množi.
– Na množeniku se obavlja računska radnja množenja, on je taj koji treba pomnožiti n puta s drugim brojem.
– U skupu prirodnih brojeva definirana je i računska operacija množenja: ako su faktori (množenik i množitelj) prirodni brojevi, onda je i umnožak prirodan broj.
– Pri množenju prirodnih brojeva m × n (u značenju umnožak broja n s brojem m) množenik je broj n jer je u toj interpretaciji on množen brojem m.
ANTONIM: množitelj :1 multiplikand
Struna: http://struna.ihjj.hr/naziv/mnozenik/31410/#naziv
tvorba: množen-ik
Citiraj natuknicu: